Złota Praga

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Petřín

Email Drukuj PDF

Ponad 300-metrowe wzgórze Petřín to przede wszystkim fantastyczne tereny do spacerów oraz świetny punkt widokowy na zabytkowe centrum Pragi.

Każdy znajdzie coś dla siebie- są tu piękne widoki na Hradczany, Malą Stranę a także Most Karola i wieżyczki Starego Miasta, świeże powietrze filtrowane przez hektary zieleni, cudownie kwitnące wiosną drzewka owocowe, kilka zabytków a dla ambitnych wyzwanie w postaci  spaceru z Ujezdu na szczyt.

 

 

Wyzwania można nie podjąć i dostać się na górę :

a) Najszybciej- kolejką naziemną
b) Najpiękniej – spacerkiem od strony Strahovskiego Klasztoru (a do niego dostaniecie się np. tramwajem nr 22 / stacja Pohořelec/, przejażdżka którym- ze względu na widoki- sama w sobie jest fajną atrakcją). Wybierając ten sposób dostaniecie bonus- moim zdaniem najpiękniejszą panoramę Hradczan i Malej Strany.
c) Alternatywnie- parkując samochód na parkingu koło Strahovskiego Stadionu

Można się spierać, czy wzgórze jest piękniejsze wiosną czy jesienią. Wiosna to przede wszystkim setki, a może tysiące kwitnących na biało-różowo drzewek owocowych. Jesień, wiadomo, festiwal kolorów. Zarówno wiosną jak i jesienią ważne jest po prostu trafienie na ładną pogodę.

Naziemna kolejka linowa, kursująca z dwudziestoletnią przerwą od 1891 roku, na wzgórze półkilometrową trasę pokonuje w kilka minut. Jest jedna stacja pośrednia z restauracją (bardzo droga z bardzo ładnymi widokami). Przed dolną stacją może Was niemiło zaskoczyć kolejka do kolejki ale dobra wiadomość jest taka, że wagoniki kursują często (co 10-15 minut) i są dość pojemne. Bilety obowiązują te same, co w reszcie środków komunikacji miejskiej. / cennik /. W marcu oraz w październiku kolejka zamykana jest okresowo z powodów technicznych.

…a na szczycie oczywiście czeka wieża widokowa (Rozhledna). Wierna replika wieży Eiffel’a zaledwie 2 lata młodsza od oryginału. Jest też pięć razy mniejsza ( 60 metrów i 299 stopni) ale jeśli doda się wysokość samego wzgórza to czeska miniatura nie ma się czego wstydzić.

Wieżę zdobywałam kilka razy i zawsze jesienią. Uwaga- podczas wspinania się wiatr potrafi być dość dokuczliwy. Niby oczywiste…a ja zawsze zapominam czapki. Sama platforma widokowa na szczycie wieży jest oszklona i z reguły zapełniona turystami co ma tę zaletę, że wiatr i zimno nie hulają ale tę wadę, ze zdjęcia robić trudniej. Otwarte pozostają tylko małe okienka - na dostęp do nich trzeba czekać w kolejce innych fotoamatorów. Właściwie czasem rozsądniej jest dla podziwiania widoków i „strzelenia” fotki zatrzymać się podczas wdrapywania na wieżę przy którymś z miejsc dla odpoczynku - tylko kilka metrów niżej, widoki równie wspaniałe a brak szyb. Nigdy nie byłam tam w godzinach wieczornych a chyba byłby to widok jeszcze ciekawszy niż w dzień…

Na szczyt wieży prowadzą osobne schody dla wchodzących i schodzących dość jasno oznaczone ale za każdym razem spotykałam idących „po prąd”. Chorzy, niepełnosprawni, starsi oraz po prostu leniwi mogą wjechać na szczyt windą- bilet wtedy jest droższy / cennik /

Tuż obok wieży a fantazyjnym budyneczku (kopia jednej z dawnych bram Wyszehradzkich wybudowana na potrzeby Praskiej Wystawy Jubileuszowej w 1891 roku) znajduje się Labirynt Luster. Przejście przez niego nie jest  zapierającym dech w piersiach przeżyciem- ale dzieciom powinno się spodobać.

Nieopodal górnej stacji kolejki znajduje się budynek niemalże stuletniego Obserwatorium Astrologicznego, którego największą atrakcją jest teleskop pozwalający zobaczyć obiekty mniejsze od tych widzianych „gołym okiem” 2600 razy. W biały dzień można zobaczyć też plamy na Słońcu.

Tereny obok Obserwatorium i górnej stacji kolejki to piękny ogród różany.

W cieniu Muru Głodowego zbudowano ciekawy plac zabaw dla dzieci, kolejne miejsca zabaw są w niższych rejonach wzgórza.

Sam Mur Głodowy wart uwagi. Prawdopodobnie jest  przykład robót publicznych zmniejszających głód i bezrobocie wśród biedoty w latach szczególnej klęski nieurodzaju lat 1360-62. Bardzo malownicze są pozostałości po tych mrocznych czasach- ocalały fragment ma ponad kilometr długości i 8 wysokości. Za Murem znajdują się równie piękne ale bardziej kameralne Ogrody Kińskiego.

Romantycy, zakochani a przede wszystkim zakochani romantycy powinni trafić pod pomnik Karela Machy (XIX-wieczny, zmarły bardzo młody poeta). To praski symbol wiecznej miłości. Pierwszego maja młode pary składają pod pomnikiem kwiaty i oczywiście całują się.

Jeżeli będąc w Pradze, zwłaszcza wiosną lub jesienią, traficie na ładną pogodę po prostu nie wolno Wam ominąć tego wzgórza!

Oficjalna strona dotycząca kolejki : http://www.dpp.cz/en/the-petrin-funicular/

GALERIA:

Drzewka
sady
Wieża widokowa
Mur głodowy na ...
Cień wieży
Widok z wieży
widok z wieży n...
Labirynt Luster...
Labirynt Luster
Plac zabaw
Obserwatorium
specerkiem
Widok na Katedr...
Widok na Malą S...
Spacer po Petri...
Fontanna z żabk...
Petrin jesienią
Samoloty
Wiosną
Kolejka na Petr...
W kolejce na Pe...